بی مهری و جفای تو باور نمی کنم.......

 

 من کلبه ی خوشبختی تو را

روزی با گلهای شوقم فرش خواهم کرد

وقشنگترین لحظه هایم رابه پای

ساده ترین دقایقت خواهم ریخت

تا بدانی عاشق ترین پروانه ات خواهم ماند

 

 

 

 از من رمیده یی و من ساده دل هنوز
بی مهری و جفای تو باور نمی کنم

 
دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این
دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید
دیگر چگونه عشق ترا آرزو کنم

دیگر چگونه مستی یک بوسه ترا
دراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم

یاد آر آن زن ‚ آن زن دیوانه را که خفت
یک شب بروی سینه تو مست عشق و ناز

لرزید بر لبان عطش کرده اش هوس
خندید در نگاه گریزنده اش نیاز

لبهای تشنه اش به لبت داغ بوسه زد
افسانه های شوق ترا گفت با نگاه

پیچید همچو شاخه پیچک به پیکرت
آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه

هر قصه ایی که ز عشق خواندی
به گوش او در دل سپرد و هیچ ز خاطره نبرده است

دردا دگر چه مانده از آن شب ‚ شب شگفت
آن شاخه خشک گشته و آن باغ مرده است

با آنکه رفته یی و مرا برده یی ز یاد
می خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت

ای مرد ای فریب مجسم بیا که باز
بر سینه پر آتش خود می فشارمت...

 

برگرفته از: وبلاک

سپیده عشق

 

 

ماه ضیافت ....الهی....در راه است.......

 

 

(( شهر الرمضان ...الذی انزل فیه القرآن))

 

 

پیـــــــشا پیـش

 

  حلول ماه مبارک رمضان را برحضرت امام عصر و زمان (عج)

 

  رهبر عزیز مان حضرت آیت الله خامنه ای

 

  و مردم شریف و مسلمان جمهوری اسلامی ایران

 

  و کلیه مسلمانان عزیز جهان اسلام

 

  تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

 

**************

 

 

 ندانم کنون با که سودا کنم
کجا جوشم و از چه پروا کنم

نه یاری که راه مروت روم
نه خصمی که باوی مدارا کنم

نه عشقی که دل را بدریا زنم
نه شوری که رو سوی صحرا کنم

نه برقم که اتش زنم خرمنی
نه ابرم که با گریه غوغا کنم

بسی قصه از من بماند بجای
اگر دفتر سینه را وا کنم

چنان ماندم از بزم هستی جدا
که از دور باید تماشا کنم

قیامت اگر کرد روزی قیام
من از عمر یکباره حاشا کنم

خدایا بعالم تو راضی مباش
کزین بیشتر من خدایا کنم