یه درخت خشک و بی برگ میون کویر داغ

 

 

 سهم من از بودن تو یه خاطره است همین و بس

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

 

 

یه درخـــت خشــــک و بی بـــرگ مــــیون کــویـــر داغ

توی ته مونده ذهنش نقش پر رنگ یه باغ

 

شا خه ی سبز خیالش سر به اسمون کشید

بر دوش اش همه پر شد ز اقاقی سفید

 

زیر سایه ی خیالی کم کمک چشماش و بست

دید دو تا کفتر چاهی روی شاخه هاش نشست

 

اولی گفت :اگه بارون باز دوباره تو کویر

 دیگه اما سر رسیده عمر این درخت پیر

 

دومی گفت : که قدیم ها یادمه کویر نبود

جنگل و پرنده بود و گذر و زلال رود

 

گفتن و از جا پریدند با یه دنیا خاطره

اون درخت اما هنوز هم تو کویر باوره

 

----------------------