در پرتو نگاه خوشت

 

آنجا که مهر کوه نشین مست و سرگران
بر می گرفت از ره شب دامن نگاه 

 در پرنیان نازک مهتاب می شکفت
نیلوفر شب از دل استخر شامگاه

 آنجا که می چکید سرشک ستاره ها
بر چهر نیلگون گل شتاب آسمان

در جست وجوی شبنم لغزنده شهاب
 مهتاب می کشید به رخسار گل زبان

 
در پرتو نگاه خوشت شبرو خیال
راه بهشت گم شده آرزو گرفت

 چون سایه امید که دنبال آرزوست
دل نیز بال و پر زد و دنبال او گرفت

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

پی نوشت:

 

و هيچكس در اين سكوت بي كسي مرا صدا نمي كند

و اين صدا صداي توست كه هيچ گاه مرا رها نمي كند..

من در انتهاي اين كوچه تنها ايستاده ام

اگرچه تنها شدم دانستم كه دنيا به هيچ كس وفا نمي كند...

تو هيچ گاه رهايم نكردي در اين سراي بي كسي

مي دانم چرا چون تويي هيچ گاه خطا نمي كند...

 

بر گرفته از... وبلاک اسمان

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت:۲

 

گفت: ای دیوانه لیلایت منم


در رگ پیدا و پنهانت منم


سال ها با جور لیلا ساختی


من کنارت بودم و نشناختی


عشق لیلا در دلت انداختم


صد قمار عشق یک جا باختم


کردمت آوارهء صحرا نشد


گفتم عاقل می شوی اما نشد


سوختم در حسرت یک یا ربت


غیر لیلا برنیامد از لبت


روز و شب او را صدا کردی ولی


دیدم امشب با منی گفتم بلی


مطمئن بودم به من سرمیزنی


در حریم خانه ام در میزنی


حال این لیلا که خوارت کرده بود


درس عشقش بیقرارت کرده بود


مرد راهش باش تا شاهت کنم


صد چو لیلا کشته در راهت کنم